Stijn Lamers

Archive for the ‘Games’ Category

9 Hours, 9 Persons, 9 Doors

In Games on 4 oktober 2011 at 13:54

Een boek voor de Nintendo DS

Verslaafd aan het principe dat Hotel Dusk: Room 215 op de DS demonstreerde, de interactieve novelle, kwam ik een nieuwe game tegen binnen dit genre: 9 Hours, 9 Persons, 9 Doors. “Dit krijg je als je Saw en Hotel Dusk met elkaar kruist”, las ik ergens. ‘Als ze daarmee Saw I bedoelen zal het wel goed zitten’, dacht ik bij mezelf. Ik besloot de game te bestellen en werd alles behalve teleurgesteld. Tijd voor een recensie dus. Lees de rest van dit artikel »

Daarom, Tomb Raider

In Games, Uncategorized on 20 maart 2011 at 21:56

Verplicht leesvoer vooraf: Post-apocalyptische eenzaamheid

Toen ik jong was waren computers en internet nog niet zo prevalent als nu. Om nu te zeggen dat ik met games opgegroeid ben is verre van de waarheid; ik ben van een van de laatste buitenspeelgeneraties. Dankzij een neef die geïnteresseerd was in computers en technologie ben ik wat meer die hoek in gezogen. Via hem kregen we een soort spelcomputer thuis waar je nog cassettebandjes in moest doen. Ja echt. Deze Philips Videopac werd een 386 en later een 486. Bij deze neef speelden we altijd spelletjes van Twilight CD-Roms; het vlotte vermaak van Fifa ’95, en Tomb Raider. Het begin van een lange verstandhouding was geboren. Lees de rest van dit artikel »

Post-apocalyptische eenzaamheid

In Film, Games, TV on 30 december 2010 at 14:27

Helaas ben ik in rap tempo door de zes afleveringen van The Walking Dead heen gejaagd. Het wachten is nu op oktober 2011, Halloween om precies te zijn, wanneer het tweede seizoen van start zal gaan. Of toch niet? Kan ik de dorst naar meer The Walking Dead stillen met iets anders? Onlangs ging ik voor mezelf op zoek naar de rode draad door veel van mijn interesses, en dit is wat ik vond. Lees de rest van dit artikel »

Hotel Dusk: Room 215

In Games, Recensie on 8 december 2010 at 20:10

Recensie van een allesbehalve alledaagse Nintendo DS-game

Er was een tijd dat het publiek de Nintendo DS beschouwde als een kinderconsole. Een spelcomputer voor de kleintjes om zich op uit te leven, of voor hun ouders om bijvoorbeeld hersengymnastiek te beoefenen met spellen met een Teleac-uitstraling. In eerste instantie had ik mijn DS dan ook aangeschaft om mijn grijze massa wat mee te trainen. De aard van de DS is ook zeer geschikt om even kort wat op te gamen. Gelukkig ontdekte ik dankzij sites als IGN dat de kleinste telg van de Nintendo-familie meer te bieden had dan vluchtig vermaak. Diepe spellen als The World Ends With You toonden mij een aspect dat de spelcomputer meer maakt dan een huis-tuin-en-keuken dingetje. De Nintendo DS biedt non-mainstream- en niche-games een plek om tot bloei te komen. Games die een gamende student graag speelt als hij in bus of trein zit en hij zich toch wil vermaken. Hotel Dusk: Room 215 is zulk een game. Lees de rest van dit artikel »